Dünkü maça gelince; maçı iki devre olarak değerlendirebiliriz ama devre arası olarak 4. golü almak gerekir. 4. gole kadar topa sahip olmaya çalışan, atılan ters ve hızlı toplarla hücuma çıkmaya çalışan bir takım vardı sahada ve Semih’in 2. golü de bunun çok güzel bir örneğiydi. 4. golden sonra ise oyunu genelde rölantide götürmeye çalıştık ve hücum yönünde oyunu fazla zorlamadık. Bunun sebebi kenardan gelen uyarılar mıydı yoksa futbolcuların tercihi miydi bilemiyorum ama dünkü maçla ilgili en fazla merakımı uyandıran konunun bu olduğunu söyleyebilirim.
Bireysel bazda ise Gökhan Gönül, takımın en iyisiydi. Semih, Alex ve Emre ise onu tamamlayan oyunculardı. Emre’nin son dakikalarda skor böyle farklı durumdayken kendini sakatlamak pahasına atmaya çalıştığı çalım ise çok gereksizdi. Semih’in Alex’e attırdığı goldeki pası ise harikaydı. Geçen sezon genelde Lugano, rakip takımın etkili forvetiyle boğuşur, seken topları Bilica süpürürdü ama dünkü maçta tam tersi bir görünüm vardı. Bilica rakip forvetle boğuştu, Lugano süpürdü. Baroni geçen maçlara göre istekliydi ve daha önde basmaya çalıştı ama yılların eskitemediği bir Selçuk hayranı olarak, tıpkı HoAmca gibi Selçuk’u Baroni’ye tercih ederim. Kendisi en iyi oynadığı maçta bile en az bir kere top kaptırıp kalemizde tehlike yaratır ama olsun biraz heyecan ve yusufçuk iyi gelir bünyeye. Aldığı kiloların etkisiyle suratı Bulldog köpeklerine benzeyen Santos kardeşimiz de biraz vermiş gibiydi kilolarını ve Gökhan kadar olmasa da soldan etkili bindirmeler yaptı. Bu arada takımın direksiyonunda genelde bir sağa çekme eğilimi var bu da Gökhan Gönül’ün olduğu yerde normal. Sınıfın yaramaz çocuğu edasındaki Stoch ise beklenildiği kadar etkili değildi, bunda yaptığı boş koşularda istediği pasları alamamasının payı büyüktü.

Müjdeler olsun futbol dilencileri artık zenginsiniz. Futbolunuz tertemiz, hakemleriniz delikanlı, liginiz kaliteli, hepiniz Bursalısınız. Ya Fenerbahçe şampiyon olsaydı, futbolunuz yine kirli, hakemleriniz şerefsizin önde gideni, liginiz boktan ve hepiniz Fenerbahçesiz kalacaktı. 1 puan nelere kadirmiş öğrenmiş olduk hep beraber.

Batuhan’a ben de çok kaptırdım, bu çocuk adam olmayacak dedim. Tamam, başka yerde harikalar yaratacak olsa da Beşiktaş’da belki olmayacaktı ama yeterli şansın verilip verilmediği tartışılır. Ben 3-4 maçını hatırlarım, başka da bir şey yok. Tabii ki Batuhan da çok suçlu, geçmişindeki şımarıklıkları ve disiplinsizlikleri tekrar etmeye gerek yok. Ama o çocuğun hala aynı halde olmasında yöneticilerinin ve teknik direktörlerinin de hataları var. Batuhan hala çocuk, üzerine yeterince düşülüp düşülmediğini bilemeyiz ama bu çocuğun ülke dışında sadece futbol olarak değil karakter olarak da çok gelişeceğini rahatça söyleyebiliriz. Milli takımda oynadıktan, Old Trafford’da sahaya çıktıktan sonra adamdan A2 maçında sahaya çıkmasını istemek futbolcu yetiştirme yolunda ne kadar doğru bir adım tartışılır.

Her şeye rağmen satılmasını anlayışla karşılamaya çalışırım. Herkesi bezdirmiş, son noktaya getirmiş olabilir ama çok daha mantıklı bir şekilde elden çıkartılabilirdi. Neticede Batuhan geçtiğimiz sezon Eskişehirspor formasıyla Süper Lig’de neler yapabileceğini gösterdi. Fenerbahçe ve Galatasaray seçeneklerini yok sayınca belki 2 milyondan daha fazla veren bir takım bulmak pek kolay değil ama en azından transfer sezonu beklenebilirdi. Batuhan birçok futbolcunun takasında rahatlıkla kabul görecek bir isimdi. Bir sonraki satışı için konan “Fenerbahçe ve Galatasaray’a giderse 5 milyon €, başka bir takıma giderse bedelin %25’i” gibi kolaylıkla yok sayılabilecek bir madde yerine geri alma opsiyonu konabilirdi.

Önümüzdeki sezon Batuhan’ın göstereceği performans Beşiktaş yönetiminin ve Mustafa Denizli’nin başını çok ağrıtabilir.